NanNan 的个人资料NANSpacEs___*照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
12月9日 happi*เป็นความทรงจำที่ดีอีกเรื่องนึง ที่ไม่อยากจะลืมมันไป
วันที่ 2ธค มีงาน เอเอฟ ฟันเทเชียที่ดรีมเวิลด์
ได้ไปกับนีท กับแม่ กับนุ่น และเจ๊โบเฮียบอย....
(ส่วนอีน้องโอมเบี้ยว) แต่เจ้ไม่โกดหรอกเพราะว่า ได้เจอพี่ต้อล
ตอนแรกพอเข้างานไปก็ตื่นเต้นมาก เพราะไม่มีสีเขียว
จนนีททักว่า .แนนดูตื่นเต้นจิงจัง.
ก็ตื่นเต้นจิง ๆนี่นา
และพอยืนเอ๋อ ๆซักพักนึงก็มีรถกอล์ฟคันนึงขับผ่านมา
เห็นจีนกับปอง ก็เอะใจ จนซักพัก พอตั้งสติได้ก็เห็นต้อล
นั่น ต้อลจิงๆด้วย ทำอะไรไม่ถูกเลย แทบจะวิ่งหนี...
แต่ก็ได้นีทเนี่ยแหละ พาวิ่งไปตามพี่ต้อล
แต่ก็ได้ถ่ายรูปมา เห็นแต่หู....
และก็เลยไปต่อแภวที่บ้านยักษ์ก่อน .. ซึ่งต้อลจร้องเพลงที่นี่
ไปต่แถวอยุ่ซักพักเค้าก็ปล่อยให้เข้าไป ตอนแรนึกว่าจะเข้าไปไม่ได้อยุ่ละ
เพราะวาเค้าบอกว่าหมดแถวพอดี
แต่ก็โชคดีที่ได้เข้าไป....
รอบแรก พอพี่ต้อลออกมา ทำไมหล่อเงี้ยยยยยยยยยยยย
พี่ต้อลก็วิ่งไปวิ่งมา...ทุกคนก็วิ่งตามพี่ต้อล....
และทั้งวันก็วิ่งตามคนนู้นคนนี้ ทั้งวันอะ
ทั้งวันแต่ละคนต้องกลายเป็นคนไร้อารยธรรมไปเลย
เพราะแซงกันกระจาย
แซงกันเป็นกองทัพๆ......
รอบสองที่เข้าไปหาพี่ต้อลอีกรอบนึง...คราวนี้รู้ทางละ ว่า ต้องอยุ่ตรงไหนๆ
พี่ต้อลจะไปทางไหนๆ...
ได้จับมือหลายรอบมากๆๆๆ แค่นั้นก้อพอแล้วววว
และวันนี้ก็ได้จับมือพี่นัทด้วย พี่นัทน่ารักมากเลย บีบมือด้วยเวลาจับ
วันนี้เลยกลายเปนว่าชอบพี่นัทไปด้วยเลย
น่ารักอยางแรงงงงง
วันนี้เรื่องราวมันมากมายเหลือเกินอะ...เล่าไม่ได้หมดภายในวันเดียว
แต่ดีใจมากๆ เลยที่ได้ไปเที่ยวกับนีทกับครอบครัว....
วันนี้ถึงแม่ว่าจะร้อนไหนไปหน่อย ก็โอเค....
ไม่อยากให้เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้เลย.......
ได้เจอพี่ต้อล และก้อยังหล่อเหมือนเดิม
ได้ไปเที่ยวกับนีท ซึ่งไม่คิดว่าจะไปมีโอกาสมาก่อน...
มีความสุขมากๆ เลย
ได้ไปกับครอบครัว พาแม่ไปดูคนที่แม่ชอบ อยากให้แม่ไม่เบื่อ อุดส่ามาและ..
ตอนยุให้เเม่วิ่งไปเรวๆ และแม่ก็วิ่งเร้วจิงๆ โคดฮา
ดีใจที่แม่ก้อมีความสุข ถึงแม้ว่าจะง่วงไปหน่อย
วันนี้เป็นวันที่แนนกับแม่แทบจะไม่ แง่งกันเลย...
ดีใจจิงๆ
ตลกนีทที่สุดเลยวันนี้ นีทโคดฮา
อยากเจอพี่ต้อลอีก..............
-------
8/12/07 วันนี้ทำบุญบ้าน และได้ไปสยาม...
ไปที่ฮาร์ดร็อก และก็ไปดูคอนเสริต ได้ถ่ายรุปมาอีกก..
เปนครั้งที่สามแล้วที่ได้เจอหน้าพี่ต้อล......
บ้าบอออ
อยากเจอพ่ต้อลอีก
9月16日 how can i live without u? AF4 หลังจากใช้เวลาสามเดือนที่ผ่านมา
ชีวิตทั้งชีวิต อยุ่กับเอเอฟ
ตั้งแต่ เข้าบ้าน จนถึงวันนี้วันสุดท้าย
และมันก็จบแล้วจิงๆๆๆ
มันช่างเปนเรื่องที่น่าเส้าอะไร่เช่นนนี้วะ
ฮะฮะฮะ
เดือนนึงเต็มๆที่กินและนอน ไปพร้อมกัน
แม้ว่าเค้าจะกินดีกว่า ขณะที่เราได้แต่กลืนน้ำลายเอื้อกๆ
แต่มันจบแล้วง่ะ
ต่อไปนี้จะทำอะไรอะ
จะดูอะไรอะ
จะได้เห็นพี่ต้อลอีกมั๊ย?
แล้วแจ๊กจะเป็นยังไง
พี่บอมล่ะ ....
วันนี้เปนวันสุดท้ายที่ได้ดูคอนเสิรต และคอนเสริตมันก้อจบแล้วง่ะ
เปิดกลับไปช่อง 20 มันก็ไม่ถ่ายแล้ว
หมดกำลังใจ...
วันนี้รั่วไปหน่อยอะ
แต่มันเหมือนขาดอะไรมากๆๆ
จะลงแดงงงงง
อ้วกกกกกกกกก
เอเอฟห้า กูจะตั้งใจดูกว่านี้
ไม่ให้พลาดมากมายอย่างนี้.....
รัก v9
ชอบ v2
เพิ่งเห็นว่า v5 น่ารัก
แอบชอบ v12
วุ่นวายมากมาย.......
8月8日 oops i did it againเช็ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
อีกแล้วคับท่าน
ฤกศ์งามยามดี
เอากับเค้าสิคะ
สิบเก้านี่มันวัยเบนจเพศรึไงนะ
ทำไมมีแต่เรื่องซวยๆๆๆๆๆๆๆ
น้ำหนักที่เคยลด ก้อลดได้แค่สองวัน
หลังจากอัพสเปซไปคราวที่แล้ว
พอไปชั่ง
เท่าเดิมอีกละ
กุล่ะเซ็ง
ในรอบปีๆๆๆๆ มือถือหายอีกแล้วคับท่าน
กุละเบื่อตัวเองจิง
ทำไมไม่เปนอย่างอื่นหายมั่งนะ
เช็ด
ตอนนี้ไม่มีใครสมารถติดต่อกุไดเเลย
กุกำลังอย่ในช่วงสำนึกผิด
คือ
งดการมือถือไปอยากไม่มีกำหนดละกัน
ติดต่อได้ที่เบอร์บ้านนะ
และรบกวนเพื่อนๆช่ยมาลงเบอร์ไว้ในสเปซให้หน่อยเด่ะ
จะเปนการขอบคุนมาก
เพราะอนนี้ไม่มีเบอร์ใรเหลือในสมองอีกแล้ว
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ
อยากกินพิซซ่า
กุพลาดอีกละ
จะมีใครเข้าใจกุม้ายเนี่ยยยย
ติดตอ่กุ 022124100
มือถือยีงไม่เปิดใช้บริการรร
มาลงเบอร์ไว้ด้วยจ้ะ
เซ็ง 7月26日 what happened?เช็ดดดดดดดดดดด
อยุ่บ้านดีดี กลับมาอยุ่บ้านแล้ว
ปิดเทอม ย่อยๆ
นึกว่าว่างเรอะ เห๊อะ ไม่มีทาง
อ่านหนังสือเข้าไปเด่ะ
จะเริ่มมา หลายวันลละ
แต่ขอผลัดไปก่อนอีกทีเนาะ
อ่าก่อนปิดเพื่อนๆไปเที่ยวกัน
แนนอยากไปด้วย
แต่ว่า .... มีเหตุจำเป็นเปนจิงๆ
ทำให้ไปด้วยไมได้
หลานที่พลัดพรากกันมา 7 ปี
กลับมาอะ ก้อต้องอยุ่กับเค้าหน่อย
อยุ่ส่งเค้าๆ
คิดถึงหลานจัง
Justin and Natthew
I MISS U!
ซึ่งอยากจะบอกเพื่อนๆว่า
เสียใจจิงๆที่ไม่ได้ไปด้วยยยย
แต่ไม่เปนไร
คราวหน้าแนนไม่พลาดชัวร์รับรอง
เห็น รูปดิส งี้ ชื่อเอม งี้ ช่างทำร้ายจิตใจกันจิงๆๆ
"เบื่อ อาหารทะเล ,แว๊นเรนเจอร์, ทะเลทะเล"
(รู้ตัววใช่ปะ ชื่อเอมใคร)
ล้อเล่นนะเว่ย เด๋วพวกมึงคิดมากอีก
กุไม่ได้เปนอะไรซะหน่อย
ใครเข้าใจอะไรกุผิด มาถามกูนี่ อย่าคิดเองเนาะ
ไม่ดีๆ
อ่าหะอ่าหะ
กลับมาอยุ่บ้าน
เวลาก้อเปลี่ยนๆไปหน่อย
นอนตีสาม ตื่นบ่ายสาม
ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีต่อสุขภาพ
แต่ว่า ได้ข้อดีมาหนึ่งอย่าง
"น้ำหนักลดไปสองโลแล้วว"
อะเมซซิ่ง มากๆ
แสดงว่า หอแน่ๆ ที่ทำให้กุอ้วนนนนนน
เพราะชะนั้น ไปเช้าเย็นกลับโลด
ปิดเทอม คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลย
คิดถึงสามช่าด้วยนะ
เห็ดทับจกด้วย
คิดถึง*
6月24日 อากาศมันร้อนตอนบ่ายๆหากว่าวันนี้โชคดีได้พบกับเทอ ปาดั๊ปป้า~~...
จะอัพเสปซ ปาดั๊ปปา~~..
อัพอัพ...
ผ่านไปเดือนนึง ไวเหมือนโกหก..
กับโต๊ะใหม่ union 1....
พอเริ่มจะมีงานทำ มันก้อได้อยุ่ด้วยกันมากขึ้น
สนุกดีๆ...
ช่วงนี้เพื่อนๆก้อแยกย้ายกันไปทำงานโต๊ะตัวเอง
และเราก็เริ่มรู้จักคำว่า ประชุมโต๊ะมากขึ้น
ปีหนึ่งไม่เคยประชุมโต๊ะเลย...
รุ้สึกดีที่ได้เป้นส่วนหนึ่งได้ เข้าโต๊ะกับเค้าซะบ้าง....
เปิดเทอมมา ตั้งแต่ขึ้นปีสอง...
ไม่ค่อยได้เจอเพื่อนๆครบๆเลย
ไม่เหนเหมือนสมัยปีหนึ่ง
เราจะเจอกันทุก tu130...
วิชาบร.4 อย่างที่สืบบอก
ตอนนี้มีแต่วิชา ...กดหมาย เอสซี
แถมอีกอย่าง แยกเซคกันอย่างกะจัดกะจาย
คิดซะว่าเพื่ออนาคต
ที่แน่ๆ คือเวลาเที่ยว ด้วยกัน หายไป!!!...
ยิ่งเป็นหนุ่มโซนกับสาวปาร์คแล้วด้วย T_T เส้า
ด๊าด้าด่า....ได้น้องเทคมาสองคน...
ประมวลอ้วก...แต่ก็โอเคนะชอบๆ
น้องบอลกับน้องไก่....ยิ้วววว
คงจะไมพร่ำเพ้อคิดถึงเทอคนเดียวเรื่อยไป ปาดั๊ปปา~~
เพิ่งไปเซอเวย์รับน้องมา เป็นรอบที่สาม
แต่ไปรอบแรก รอบนี้เรียกว่า เวิร์คช้อป
ที่มีแต่ชิวๆๆๆ กับชิว กับ....หมูกระทะ กุ้งกระทะ ย่างกุ้ง~!! เป็นสาวพม่า เหรอ?
(กูไม่ได้คิดมุกนี้นะ จำเค้ามา)
จากนั้นนั่งชิวชายหาดกัน ถึงตีสองตีสาม เค้ามาคุยงานต่อถึงตีห้า...สนานกันทีเดียว
ที่ที่ไปมีนกยูงด้วย แต่เสือกเลี้ยงไว้ข้างห้องน้ำอะ
ตอนกลางคืนแว่บไปอึ แม่ง ตอนจะออก นกยูงเสือกร้อง ดังด้วยนะ
เออทำกุใจหายไปเลย คราวหน้าจับปิ้งแน่มึง...ร้องดังนัก
อาทิตย์หน้ารับน้องแล้ววววว
จะดำอีกมั๊ย?? T_T เครียดนะว้อย
คิดถึงสมัยสาวๆ
คิดถึงทุกคนเลย
คิดถึงเห็ดทับจก..
เหง๊าเหงา.....
6月8日 life is goodอ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ
เปิดเทอมมาสองอาทิตย์แล้วดิ๊
ชีวิตขึ้นๆลงๆ ขึ้นละก้อลง ๆ
เป็นประสบการณ์ใหม่ที่ตื่นตาตื่นใจมาก
ยังไม่ชินกับการอยุ่ปาร์ค
แต่ตอนนี้เริ่มชินละ...
หอใหม่ สภาพแวดล้อมใหม่ เมทใหม่
โอเคกับชีวิตใหม่ละ
ยังเหลือความหลังเก่าๆนิดหน่อย
รวมถึงความรู้สึกเดิมๆ
หลังจาก ไปรับน้องเสือเอา'มา
ได้อะไรหลายๆอย่างมากมาย
อย่างแรก ได้เพื่อนโต๊ะใหม่อีกโต๊ะนึง "เสือเอา"
ตอนก่อนไปรู้จักเพื่อนประมานครึ่งโต๊ะ แต่พอได้ไป
สนิทกับทุกคนเลย... เพื่อนโต๊ะนี้น่ารักมาก
ต้อนรับเราอย่างอบอุ่น
รู้สึกเหมือนเราเป็นส่วนหนึ่งของโต๊ะ
โดนใช้งาน ซะคุ้มเงิน
อะล้อเล่นนนจ้า เราเต็มใจ
รักเพื่อนๆโต๊ะนะ
ทำให้เรารู้สึกเสียดายช่วงเวลาปีหนึ่ง
ที่ทิ้งไปอย่างน่าเสียดาย...
อย่างที่สอง ได้สนิทกับน้องๆเสือเอา
ซึ่งบางคน คงคิดในใจว่า
"ไอพี่คนนี้อีกละ" แต่ทำไมล่ะ ก้อกุรักของกุหนิ 55+
ชอบน้องกลุ่มนี้มากๆ
ไม่อยากไปไหนเลย
เป็นไปได้อยากเจอทุกๆวัน555+
ไปทะเล สิ่งที่ได้มา คือบาดแผล และความ ดำ
แต่ มันก็คุ้มค่า เหมือนหลุดไปอีกโลกนึง
เป็นโลกที่ไม่อยากกลับมาเลย...
แต่ก้อต้องหมดเวลาสนุก...
กลับมาสุ่โลกความเป็นจริง....
ซึ่งตอนแรกกลับมา ปรับตัวไม่ทันเลย ยอมรับ!!
แต่ตอนนี้ปรับตัวได้ละ....
อะไรๆ ก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง
ชีวิตคือการเรียนรู้...ที่ไม่สิ้นสุด นั่น!!...
เอาเข้าไป
เม่อความวิตกกังวล จางหายไป
สิ่งเก่าๆ กลับมาดีเหมือนใหม่อีกครั้ง
ความรู้สึกดีดี มันทำให้ชีวิตดูสดใส
แม้ว่าอะไรๆมันจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมาก
แต่สิ่งหนึ่งสิ่งเดียวที่เกิดขึ้น
ทำให้เราชีวิตเรา โอเคขึ้นกว่าเดิม
ขอบคุนเทอคนนั้นมาก....เพื่อนรัก
ต่อไปนี้ เราคงไม่ต้องนั่งเส้าอีกละดิ
เราคงยิ้มได้ เหมือนเดิม
ไม่ต้องคิดมากเหมือนเคย
เราไม่ได้เป็นคนคิดมากนะ
แต่พอดีว่างเลยไม่รุ้จะทำไร
คิดซะหน่อย!!....
อยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง
พุดมากี่ร้อยพันครั้งละวะ
แต่คราวนี้จะพยายามทำให้ได้ว่ะ
ชิวชิวชิวชิวชิว
ปีนึง โตขึ้นมากมาย...
ทั้งความคิด และส่วนเกินตรงพุง
อะไรๆมันก็คงจะดีขึ้นๆๆๆๆๆ
คำนึงที่ชอบใช้ตอนนี้ "เปิดใจ"
ละจะดีเอง ฮ่าฮ่าฮ่า
รักเพื่อนๆทุกคนนะ*
รักพี่ๆ ที่อยุ่ท่าพระจันทร์ คิดถึงเสมอ*
รักน้องๆ 50 ที่น่ารักทุกคน
*แปลกๆ
*เงินหมด
*ยังไม่ซักผ้า
*สามช่า
*ยูวันเอาละวา
5月23日 แรกพบ+รับน้องผ่านไปละสำหรับงานแรกพบ + รับน้อง
ก็ผ่านไปได้ด้วยดี เนาะ
งานรับน้องได้ไปเป็นพี่เลี้ยงกลุ่มแสงสูรย์
น้องๆน่ารักกันมากๆเลย
น้องบางคนก็ไม่ยอมคุยด้วย
ชอบหาว่าเราแกล้ง จะซิ่วหนีเรา !!
ก็ขอโทษด้วยนะค้าที่แกล้ง อยากแหย่อะ
ก็แหย่ทุกคนแหละเนาะๆ
น้องๆน่ารักกันจัง
โอ้ยเราซี้กันทุกคนอะ!!!
ก็เอ่อะ แสดดดดดดด
แต่ว่า ทำยังไม่เต็มที่เลยอะ...
มีเวลาแค่สองวันเองอีกด้วย
น้อยไปหน่อย
ถ้ามีเวลาอีกสองวัน ก้จะสนิทกันมากกว่านี้
แต่ตอนนี้ก็สนิทกันจะแย่ละล่ะ
แต่คืนแรกเนี่ยเลิกก้อตีสาม กว่าจะให้น้องอาบน้ำเสร็จตีสี่
กว่าเราจะอาบน้ำ ก้อเกือบตีห้า
ตื่นหกโมง นั่นๆ
ตายกันดีกว่า
สรุปเราได้หยุดเดินกันแค่ชั่วโมงเดียว
แต่จิงๆ น้องก็เดินๆพอๆกับเราอะเนาะ
แต่แค่ ได้นอนมากกว่าเราชั่วโมงเดียวเหอะๆ
คิดถึงน้องๆทุกคนมากๆ
อะพอรับน้องเค้าโต๊ะ...ยูเนี่ยนวัน
ได้อ.จุมพล มาเป็นน้องโต๊ะด้วย ห้าห้า
น้องโต๊ะวันแรกๆ ก็ เขินๆกัน
แต่พอวันปฐมนิเทศมาคุยๆกัน ก็โอเคกัน
แต่บางคนยังจำชื่อไม่ได้
เพราะจำชื่อ ตามตำแหน่งที่นั่งเอาซะมากกว่า
-*-
เอาเป็นว่ายินดีต้อนรับสู่ยุเนี่ยนวันละกัน 555+
น้องเทคชั้นเป็นนักว่ายน้ำ ....ใครมาหือเด๋วให้น้องต่อย
ยังไม่ค่อยอยากเปิดเทอม เหนื่อยเกิ๊น อยากนอนอีกสักสามเดือน เอาแรง
เอาเป็นว่า คิดถึงเพื่อนๆละ คิดถึงน้องๆด้วย
อยากเปิดเทอมดีกว่า ห้าาาาาาาาาาาาาา....
4月24日 summer*ซัมเมอร์สมชื่อ ร้อนจิง ชะชะ
มันจะร้อนเกินไปละนะ
การเดินทางไปท่าพระจันทร์ก็ยังคงลำบากเหมือนเคย
อีกเพียงแค่สองอาทิตย์ ... ก็จะ สอบ แล้ว อะดิเนี่ย
ไม่ไหวๆ หนังสือยังไม่อ่าน
ยอมรับว่าไม่พร้อมๆจิง ..
จะทำไงดีล่ะ กับสองวิชา กับเล็กเชอร์เป็นตั้ง
อะ คงต้องตั้งใจเรียนซักหน่อยล่ะอะ
อากาศร้อนน อยากหนีไปไกลๆ
อากาศร้อนเพิ่มงาน
อีหนูแรด อยากจะออกมาเดินแรดกันซะจิงๆ
และกุทำไงล่ะ เล่นได้ทีละตัว
เผลอเกือบเหยียบ หลายทีละ
เริ่มหมดความอดทนกับมันละ
ถ้ามันสงบเสงี่ยม + ไม่กัดกันเองในกรงล่ะก็
ชั้นจะกลับมารักแกอีกครั้ง!!
กรงนึงแม่กัดลูก
กรงนึงพ่อกัดลูก
ใส่กะละมัง ก็ปีนออกได้
จับใส่ถังแม่งเลย
ทีนี้จะได้ไม่ต้องซ่าอีก เบื่อแล้ว
เปิดเทอมกูจะเลิกสนใจมึงเล้ยยย
เบื่อละ ชิ้ว
*จะสอบแล้ว ตั้งใจอ่านหนังสือนะจ๊ะ
3月30日 SUMMER TIME*เปิดเทอมซัมเมอรืแล้วสินะ ฮ่าๆ
การเดินทางที่คิดว่าในเมืองยังไงก็...ต้องดีกว่าไปบ้านนอกอย่างรังสิตแน่นอน
แต่หารู้ไม่ ว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด
วันแรก คุณพ่อไปส่ง...ก็ยังสบายดีอยู่
แต่วันที่สองนี่สิ เริ่มจะ...ไปเองละ
แต่ก้อยังดีที่มีเพื่อนร่วมทางไปด้วย คือตั้ม นั่นเอง
นั่งสองแถว 1 ชั่วโมง ท่ามกลางการจราจรติดขัดและแออัด ประกอบกับมลพิษ...
นั่งเรืออีกครึ่งชั่วโมง ...
นั่งเรือข้ามฟาก...ไปอีก
สรุปการเดินทาง 1 ชม .ครึ่ง
ไปกลับ 3 ชม.
ซึ่งทำให้คิดว่า ไปอยุ่หอรังสิต แล้วไปกลับท่าพระจันทร์ ยังดูสบายกว่าเยอะเลย-*-
เอาเหอะ ไหนๆ อนาคตอาจจะไม่แน่นอน..
ปีสี่อาจจะต้องกลับมาท่าพระจันทรืก็ได้
เพราะชะนั้น ทำตัวให้ชินไว้...
คิดว่าเปิดเทอม ... ถ้าได้เรียนท่าพระจันทร์จิงๆ คงจะไม่ได้เจอเพ่อนๆแน่ๆเลย
เพราะตอนนี้เพ่อนๆก้อเริ่มขี้เกียจกันละ
และตั้มก็เริ่มจะทรยศละ มันจะหนีกลับบ้านมันละอะ...
ช่วยด้วยยย
* ตอนนี้หนูที่บ้านมี 17 ตัวแล้วอ่า
ใครอยากเลี้ยงหนูน่าร้ากกๆ ติดต่อด้วยนะ
จะได้พิจารณาเปนพิเสด นะ....
อะ อะ อะ เมื่อวานไปมิตติ้ง 50 มา
ความรู้สึกนี้คุ้นๆเหมือนว่าปีที่แล้วเพิ่งไปมาเองอะ
แต่ปีนี้เราต้องเปนพี่ซะละ
ไม่อยากๆๆๆๆๆ
ปีนี้เลยแก่ ไปหน่อย....
เจอน้องๆ ประมาน 10 กว่าคน น่ารักดี ๆ
นิสัย เฟรนลี่กันทุกคนเลย
เจอกัน เปิดเทอมละกันนะน้องๆ ฮ่าๆ
3月13日 passedเวลาแห่งความสุข 1 ปี ผ่านพ้นไป
จบไปแล้วจิงๆดิ ปีหนึ่ง
ทำไมมันผ่านไปไวจัง
ยังรู้สึกว่าเหมือนเพิ่งไปมิตติ้งมาเอง
เหมือนเพิ่งจะรู้จักเพื่อนเองอะ
แต่มันก็ผ่านไปและจนได้อะ
ปีหนึ่งที่ผ่านไป
ได้เห็นอะไร ได้เข้าใจอะไรหลายๆอย่าง( อะไรหลายๆอย่างอะ!!)
ทั้งดีละก็ไม่ดี ได้เรียนรู้อะไรมากมาย
เป็นบทเรียนมากๆ
ว่าการอยู่มหาลัยต้องพึ่งตัวเองจิงๆ
ถ้าอยู่ได้ด้วยตัวเองมันจะทำให้เรามีความสุขได้
เราคิดงั้นนะ
คิดอะไรมากไป มันอาจไม่ดีกับตัวเราเอง
คนอื่นเค้าไม่รู้ด้วยหนิ
เรื่อง "หอ" อยากอยู่หอเอ เหมือนเดิมอะ
รู้สึกว่า ข้างนอก มันไม่เหมือนข้างใน
มันไม่เหมือน ไม่เหมื๊อน ไม่เหมื๊อนนนนเลย
มันต่างคนต่างอยุ่ยังไงไม่รู้
ไอตอนกลับไปเก็บของที่หอ... พอขนของออกหมด
รู้สึกว่า ห้องนี้มันไม่ใช่ของกูอีกแล้ว....
เหมือนได้แต่ยืนมองว่า...ห้องนี้เคยเป็นห้องของเรา
ลาก่อนหอ เอ ที่รัก*
*แต่ก้อคงต้องกลับไปอีกรอบ
เพราะว่า ตากผ้าไว้ลืมเก็บว่ะ -*- "เพื่อน" *
ปีนึง ทำให้มองอะไรทุกอย่างออก รู้ทุกอย่าง
แต่เสียดายที่เราไม่ได้พยายามจะเข้าใจ....
เสียดายที่เข้าใจ...แต่ไม่พยายามจะทำ...
เสียดายที่พยายามจะทำแต่ไม่สำเร็จ...
เราได้รู้ทีหลังว่า "คำพูด"ของเรา
ทำให้เพื่อนงุงงง ฉงน ในใจ ว่าตกลง
กูพูดจิงหรือเล่น...
กุอยากจะบอกว่าใจจิง...กุไม่ได้คิดไรนะ
แล้วก็ขอโทษด้วยที่ คำพูด เราเผลอไปทำร้ายใครเข้า
เราก็คงจะต้องคิดก่อนพูด...
คงต้องพูดในสิ่งที่จำเป็นและน้อยลงเท่านั้น...
คำพูดกูเอง ทำให้บางครั้งเราเอง...ต้องมานั่งเสียใจกับสิ่งที่พูดออกไป
มันทำให้เราคิดว่า สิ่งที่เราพูดนั่นอะ ทำร้ายตัวเราเองให้เราต้องเสียใจ
มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก..
แต่ถ้าใครที่เสียความรู้สึกเพราะคำพูดของเราล่ะก็..
เราต้องขอโทษด้วย
และก็โปรดบอกมาตามตรงด้วย....จะได้รู้ เพราะบางทีก้อไม่รู้จิงๆ
รู้สึกใจหายเหมือนกัน ที่เพื่อนต้องกระจัดกระจายกันไปหมด
มันจะเหมือนเดิมมั๊ย .... อยากให้เหมือนเดิม
กลัวความเปลี่ยนแปลง..-*-
ซัมเมอร์ อีกนานจัง กว่าจะได้เจอเพื่อน
อยากเจอพวกแกแล้วอะ.....
คิดถึ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ปีนึง..ทั้งทุกข์ ทั้งสุข อะ....
ทั้งทุกข์มาก ละก็ สุขมาก
แต่ก็ผ่านมันไปได้วะ
ฮ่าๆๆๆๆ
ถึงเมทที่รัก*
พั๊น*
มึง...เป็นคนที่น่ารักนะมึงรู้ตัวปะ
สักวันนึงกูเชื่อว่ามึงจะได้เจอคนที่ดีดี
(ถ้ากูติดต่อพี่ต้องให้มึงได้นะ)
กูก็มีอะไรอยากจะบอกกับมึงมากมาย
แต่กูพูดไม่ออก อาย และไม่แสดงออก
จนบางครั้งมึงก็เคยเข้าใจกูผิดว่ากูแคร์คนอื่นมากกว่ามึง
(ซึ่งถ้ามึงไม่บอกกู กูก้อคงไม่รู้)
มึงยังคงเป็นเพื่อนคนสำคันของกูเสมอ
ตลอดเวลาที่เราเป็นเมทกันมา
เรามีความสุขมาก ถึงแม้ว่าเราสองคนจะผ่านทั้งทุกข์และสุข
แต่กูก็ดีใจที่อย่างน้อยกูผ่านมันมากับมึง..
มึงเป็นคนที่ให้คำปรึกษากูได้ทุกเรื่อง และอย่างที่บอก
กูสบายใจกับคำปรึกษามึง และ ช่วยกูได้ทุกเรื่องจิงๆ
ขอบใจมากๆ
ช่วงเวลาที่เราเป็นเมทกัน 103* คงไม่มีอีกแล้วสินะ
ช่วงเวลาที่เตยแอบกลับบ้านแล้วเรามานอนเม้ากันถึงเช้า
คงไม่มีอีกแล้วสินะ กูก็ใจหายนะเว่ย
ถึงแม้ช่วงหลังๆเราจะไม่มีเวลามานั่งเม้ากันเหมือนเมื่อก่อน
ดูเหมือนเราจะห่างๆกันนิดๆด้วยซ้ำ แต่ว่ายังไง
ความรู้สึกกูก็เหมือนเดิมนะเว่ย คือรักมึงเหมือนเดิมอะ
แต่บางทีแค่อาจจะไม่มีเรื่องมานั่งคุยกันเหมือนก่อน ไรเงี้ย
กูก็รู้ตัว ว่า กูทำอะไรมากมายให้มึงไม่พอใจหรือรำคาน
แต่ด้วยใจจิง กูอยากบอกว่ากูไม่ได้ตั้งใจ
ก็ต้องขอโทษมึงด้วยยยย
บางครั้งกูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากูทำไรไป.....
แต่ก็รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิต
กูทำไมดีกับมึงก็หลายครั้งอยู่...
ทำให้กูไม่กล้าสัญญากับมึงว่า
กูจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้ว
เพราะกูคงทำไม่ได้...มันต้องมีเผลอกันบ้างล่ะน่ะ
แต่กูจะทำให้ดีที่สุด.....
เอาเป็นว่า สาวปาร์ค เราก็คงจะต้องเรียนกันต่อไป...
รักมึงน่ะ พั๊น*
หนูเล็ก*
เล็ก .... กูก็เม้นในสเปซมึงไปละนะ
ความรู้สึกของกูที่มีต่อมึง
แต่กูก็อยากจะย้ำในจุดนี้
" มึงคือเพื่อนคนนั้นของกู "
ถึงแม้งว่าจะไม่ใช่ 100 เปอเซนอย่างที่มึงบอก
แต่กูก็รู้สึกดี.....
มึงเป็นคนที่กู....อยากเจอหน้าตอนกูอยู่คนเดียวจิงๆ
มึงก็รู้ว่ากูชอบโทรไปเปลี่ยวกับมึงตอนกลางคืน
แล้วมึงก็จะรับโทรสับพร้อมบอกว่า "มึง..อย่าคิดมาก"
สบายใจจิงๆ อยุ่กับมึง
แต่บางครั้งก็แอบเขินมึงอยุ่เล็กๆ....จนเกร็ง
ชอบเวลาที่ได้แช่อยุ่หอกับมึงอะ....
สบายอย่างบอกไม่ถูก.วู้ววว...
ที่เหลืออ่านในเม้นมึงต่อนะ
หมูเตย*
เตย แกอ่านหนังสือตลอดเลยในห้อง เราไม่กล้าเข้าไปกวนแก
แต่เรา ร้องไห้กับแกบ่อยเนอะ หลังๆ เราเหนแก แล้วเราไม่อยากจากแกไปเลย
แกเป็นเมทที่น่ารักมากๆ ชอบหนีกลับบ้านบ่อยๆ โคดด...จนกูแบบ เอ่อะ
ขอบคุนเตยสำหรับทุกอยางนะจ๊ะ
แล้วหนีไปอยู่ปาร์คแล้วอย่าทิ้งกันนะ
ว่างๆจะหนีไปนอนที่ห้องด้วย
เรารักแกนะเตย .... อยากให้แกรู้ไว้
ปาย เฮ เคียว*
มึงเป็นคนบ้านๆ ที่ตลกฝืดๆ แต่ฮาทีขี้แตก...
มึงเป็นคนไม่วอรี่เรื่องน้ำหนักตัวจิงๆ
ในเมื่อ ปัดลงไม่ได้ ก้ปัดขึ้นแม่งเลย...เอ้อะ ดี
อยู่กับมึง สนุก สบาย สะดวก สะเดิดด้วยบางที
มึงเปนคนง่ายๆมากๆ กูชอบเวลาอยุ่กับมึง
มันสบายใจดี ....
ถึงแม้ว่า ไม่ค่อยได้เจอกัน
แต่เรารักแกมากมาย เกือบได้เป็นเมทกันละเซ็งเลย
โอเค เอาเป็นว่าเรารักแกมากกกกกกกกก นะ ปาย เฮ เคียว
เอ่อะ หน้ามึงก็คงเหมือน เฮเคียว อย่างที่มึงพูดน่ะแหละ-*-
กวาง
มึงเป็นคนที่นุ่มนิ่ม นุ่มนวล นวยนาด ถึงขนาดเชื่องช้า
แต่มึงก็น่ารักนะ ทำให้กูมีความสุข
บางครั้งก็ขาดมึงไม่ได้ รักมึงอะ
บางทีกูวีนใส่มึง ก็โทษทีนะ
กูอารมร้อนนิดหน่อยอะ.............
ปิดเทอมไว้ไปเที่ยวกันนะ
ชาญ*
มีไรโทรหาตลอดอะ....สาวน้อยที่ต้องได้รับการปกป้อง
รักแกนะเว่ย .... แกเป็นคนที่ฮาแบบ เอ่อะ ฮาดีปะ...??
แต่เราก็พยายามจะขำมุกของแกมากมาย
ถึงแกจะมีไรแล้วค่อยโทรหาเรา แต่เราก็ดีใจนะที่แกยังนึกถึงเรา
โทรหาเรา เห็นเราเป็นที่พึ่งได้ก็ดีใจอะ
สืบ
เข้าอยุ่นั่นแหละค่ายอะ
มึงก็เป็นเพื่อนที่กูรักอีกคนนึงนะ
แต่ด้วยความติสไปเช้าเย็นกลับของมึง
+กับเรียนคนละเวลา
เทอมสองเลยไม่ค่อยได้เจอกันเลย
คิดถึงมึงเหมือนกันนะ
ปิดเทอมไปเรียนบ่อยๆละ
จะได้เจอกัน แล้วหัดไปเที่ยวกับเพื่อนๆซะบ้าง
เพื่อนๆเค้าลืมมึงกันหมดแล้ววว
ขวัญ*
ห่าราก กูกับมึงเนี่ย.... ชอบจิกกัดกับแบบโจ่งๆแจ้งๆ
แล้วมึงก็จะชอบบอกว่า ก็กูเป็นคนตรงอะ
คำพูดมึงทำกูจุกอยุ่เรื่อยๆ ไอเรื่องผมเอย เรื่อง นู้นเรื่องนี้เอย
แต่กูก็ไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดมึงนักหรอกนะ เพราะคิดไปก็เท่านั้น
มึงเป็นคนไม่คิดอะไรดีอะ.... ก็ดีนะ ฮาๆ ดี
สบายใจ เหมือนตลกไปวันๆอะมึงอะ
ก็อยากจะบอกว่ารักมึงเหมือนกันนะ
แล้วซ้อนมอไซเรา ชอบเอาพุงกับนมมาชน
รำคานน เปลี่ยนท่าซ้อนด้วย
เกด*
แก เป็นคนตัวเล็ก...ที่น่ารัก แต่ทรงอิทธิพล
แกมีน้ำใจกับเราตลอดอะ... ให้ยืมคอมเงี้ย
ขอบใจแกมากๆ.... แกก็ตลกไปเรื่อยอะ
รักแกมากๆเหมือนกันนะ
จิ้ว*
แก พูดเหมือนพล่ามๆนะ...แต่ก็พอฟังรู้เรื่อง
บางครั้งเราก็กลัวแกเหมือนกัน....
แกไม่ต้องกลัวเพื่อนๆไม่เข้าใจแกนะ
เราว่าเพื่อนๆเข้าใจแกอะ
แต่ไม่รู้จะพูดอะไร....
แต่ ยังไงเราก็รักแกเว่ย
ปิดเทอมเจอกันนะ
วิว*
ตัวเล็ก แต่กัดมันส์ชิบ
แกเป็นคู่กัดกับเรามาตลอดเลยช่วงหลังๆ
จนบางครั้งรู้สึกว่าเรากัดเจ็บเกิด
ทำให้แกอึดอัด จนต้องร้องไห้
เราก็ต้องขอโทษด้วยนะเว่ย....
แต่เราจะพยายามเข้าใจแกนะ
รักแกเว่ย
ตั้ม*
***ข้อความถูกเซนเซอร์***555
ขอบคุนที่คอยนึกถึงกูตลอด ไปไหนโทรถามตลอด
แม้บางทีจะมีหลงลืมบ้าง
แต่มึงก็ให้ความช่วยเหลือกูตลอดอะ
เข้าใจกัน สุขด้วยกัน รักมึง
ขออะไรก็ช่วยหมด ... มีน้ำใจมากๆ
กูชอบแอบน้อยใจใส่มึง แต่มึงก็ไม่รำคาน
ถึงรำคานกูก็ไม่สน สนุกดี
มึงเป็นเพื่อนที่ดีของกูคนนึงนะ
รักมึงเหมือนกันนะ
อุ้ย*
ไม่รู้ว่าแกจะได้เข้ามาอ่านรึเปล่า
ก็ขอบคุนสำหรับความเปนเพื่อนทีดีของแก
แกช่วยเหลือเราได้ตลอดเลย
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร เรื่องเรียน
หรือว่าเรื่องอื่นๆ
แกเป็นคนที่ตั้งใจเรียนมากเลย
รักแกนะ ...
ตั้งใจเรียนเข้าน่ะแก....
ซอง*
แรกๆไม่ค่อยสนิทกับแกเลย...
เพราะอะไรรู้กันอยุ่ ...
แต่ตอนหลังได้มาสนิทกันจิงจัง
แบบเข้ามาอยุ่เป็นกลุ่มจิงจัง
ก็ได้รู้ว่าซองเป็นคนดี ที่ซื่อๆ
แต่มีน้ำใจ และก็ช่วยเหลือเพื่อนตลอด..
รักแกนะเว่ย ซอง....
แกเป็นคนดี ต้องได้เจอคนดีดีแน่แก...
ขอบาก้าหน่อยค่า....
ปาล์ม*
เจ้นิน บางครั้งเราทำแกร้องไห้
เราก็ตกใจนะ แต่เราไม่ตั้งใจ
จิงๆมันเป็นที่นิสัยเราด้วย
ชอบพูดจากระโชกโฮกฮาก
แต่เราก็อยากบอกว่า เราเข้าใจแกนะ
แล้วเราคงจะคิดถึงแกแย่เลย
แกกลับเชียงใหม่อะ
รักแกนะ
ซัน*
รู้จักแกหลังสุดเลย ไอเกรียน
ตอนแรกแกหยิ่งยโสโอหัง...ไม่อยากคุยด้วยเลย
แต่พอได้คุยก็ได้รู้รายละเอียด อะไรหลายๆอย่าง
แกเป็นที่ปรึกษาที่ดีเว่ย เป็นคนที่เข้าใจเรา
แกเป็นสนุกสนานอะ บางที่ก็เงียบๆ แต่เราก็เข้าใจนะ
เรากับแกคงไม่ต้องพูดหรอกนะ...
ถึงแม้ว่าจะเป็นเวลาสั้นๆ ก็รู้สึกได้...
ขอบคุนสำหรับทุกอย่าง....
รักแกนะเว่ย.......
.. ดีใจที่มีแกเป็นเพื่อน
รู้สึกถึงคำว่าเพื่อนแท้ๆเลย...
ปิดเทอมกลับสุโขทัย... ขอให้มีความสุขนะ
วิชวิทย์ พ่อ ลูก แอนด์เดอะแก๊ง..*
พวกแกเป็นคนไม่คิดอะไรดี*
สนุกดี มุกจุกๆ คำพูดหยาบๆแรงๆคำเดียว
ทำให้สะดุ้ง แต่มันก็ทำให้ขำได้...
เป็นเพื่อนที่คอยสร้างความบันเทิงให้
หลังๆไม่ค่อยไปไหนด้วยกันเลย
เอาแต่ ดอทเอ
สนุกนักรึไงวะ
ปิดเทอมเล่นให้ตายไปข้างเลย
แล้วอย่าลืมไปเที่ยวกันนะ
โม แอนด์เดอะแก๊ง*
ขอบคุนที่ เสียสละมาติวตลอดเลย...
ขอบคุนที่สร้างเสียงหัวเราะ..ให้
ขอพูดถึงโมเป็นพิเศษหน่อยล่ะกัน
พิมน้อยไม่ได้แปลว่ารักน้อยซักหน่อยหนิ
ถึงอยุ่ท้ายก้อไม่ได้แปลว่ารักน้อยสุดหนิ
โม แนนรักโมนะ โมเป็นเพื่อนที่น่ารัก
มีน้ำใจ รักเพื่อน อ้วน บวม...
ชอบมาหาว่าแนนอ้วน จิงๆโมเนี่ยแหละโคดอ้วนเลย
แต่ยังไงก็ขอบคุนโมจิงๆนะ
โมเป็นคนที่เข้าใจเพื่อนอะ
เป็นคนที่แคร์ความรู้สึกเพื่อนมากๆ
โม แกเป็นคนเฟรนลี่มาก
แกเป็นคนเรียนเก่งมาก
เราก็ขอให้แก ประสบความสำเร้จนะจ๊ะ
ปีสองโมจะไม่ติวแนนก้อไม่ว่านะ
แต่ก็จะจำไว้เท่านั้นแหละ
ชีวิตเราขาดพวกแกก็อยุ่ไม่ได้ว่ะ ฮ่าๆๆ
ขาดสีสันของชีวิตไป
เอาไว้เจอกันแล้วไปเที่ยวกันนะ
แตงโม*
แตงโมเราเจอกันที่เอนคอนเซปครั้งนึง
โดยไม่รู้ว่า เทอคือแตงโมและเราคือแนน
เรากับแตงโมเหมือนไม่สนิทกันนะ
แต่เราอยากจะบอกแตงโมว่า
อะไรบางอย่างอะ ต้องมีที่ว่างบ้าง
ปล่อยวางมันบ้าง แต่ถ้ามันไม่ไหวจิงๆ
ก็ปล่อยมันไปเหอะ...ปล่อยมันออกไปเลย
เราก็ดีใจนะที่แตงโมมาหาเราที่หอวันนั้น
มันทำให้เราเข้าใจแตงโมมากขึ้น
ต่อไปนี้เราก็จะเป็นสาวปาร์คละนะ
ก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยละกัน
เราอยุ่ห้องข้างๆแตงโมเองอะ 429 นะจ๊ะ
รักแตงโมจ้ะ
แอน*
กรี๊ดกร๊าดวี๊ดว๊ายตลอดเวลา
เสียงดังได้อีก ดังได้อีก นี่แหละคือแอน
ตอนแรกๆเราก้อไม่ได้ค่อยคุยกันเท่าไหร่อะเนาะ
แต่ว่าเวลาผ่านไปตั้งแต่เราเจอเหตุการณ์
พรีแค๊มคราวนั้น มันทำให้เรารู้ว่า
แอนไม่ได้แค่กรี๊ดกร๊าดไปวันๆเท่านั้น
รู้มั๊ยว่าแอนยังมีความเป็นเด็กอยุ่ในตัวเยอะ
ความร่าเริงของแอนทำให้คนอื่นมีความสุข
อือ ก้อดีนะ
เอาเป็นว่าฝากตัว ด้วยละกัน อยุ่ห้องข้างๆแอน
รักแอนน้า
ปุ๊ก
แกคงไม่ได้เข้ามาอ่านหรอก
เจอแกตั้งแต่มิตติ้งละ...
ก็อยากจะบอกแกว่า แกตัวปุ๊กลุ๊กมาก
สมชื่อปุ๊กเลยอะ...
เจ๊ปุ๊กเป็นคนขี้เม้ามาก...ไม่ได้บอกว่าไม่ดีนะ
แต่มักจะมีเรื่องอัพเดทมาให้เพื่อนฟังเสมอ
ถึงแม้ว่าบางคัร้งเราจะไม่ได้ร่วมวงสนทนานันก้อตาม
แต่ยังไงก้ออยากจะบอกว่าเรารักแกนะปุ๊ก
นีท
ขอบคุนนะที่ทำให้เรามีความสุขมากมายเลย
รักนีทมากมายเลยรู้ป่าว
เวลาเรามีไรโทรหานีทแล้วรู้สึกดีอะ
เจอกันปิดเทอมนะ รักนีทนะจ๊ะ
โทรหาเราบ้างนะ
พี่ดุษ พี่สาวคนสวย และม่าม้าของลูก*
พี่ดุษ ปีสามไปท่าพระจันทร์แล้วสินะ
คงไม่ได้เจอกันที่ป๋วยเหมือนเดิมแล้วดิ
พี่ดุษเป็นสก๊อย NO.3ของแนนนะ
อย่าไปสก๊อยกับคนอื่นล่ะ
พี่ดุษ ขอบคุนทุกอย่างนะคะ
รักพี่ดุษเหมือนพี่สาวเลย
ทีผ่านมาทำไรไม่ดี พูดไรไม่เข้าหู
ต้องขอโทษด้วยนะคะ
มาเยี่ยมกันบ่อยๆนะ
พี่ปีสอง*
ไปท่าพระจันทร์ละ รักษาเนือ้รักษาตัวดีดีล่ะ
แล้วน้องๆจะคิดถึงนะ
จะดูแลทางนี้เอง ไม่ต้องห่วงไปให้สบายเหอะ-*-
เพื่อนๆที่เหลือในคณะ..
ก็รักหมดใจละกัน...
และก็ขอบคุนที่ทำให้เรารู้สึกดี...
ทำให้เรามีความสุขไปวันๆ
เหมือนเป็นพลังต่อชีวิตเราไป...(เอ่อะ-*-)
รักนิติศาสตร์
วันเกิดปีนี้*
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้กลับไปฉลองที่บ้าน
ถึงแม้ว่าจะรู้ทุกมุกทุกขั้นตอน
แต่ก็ตื่นเต้น ว่าพวกมึงจะหลอกกูสำเร็จรึเปล่า?
แล้วก็เกือบสำเร็จ
(ตอนนั้นเราขอโทษพวกแกอยุ่ในใจ ที่เราแอบรู้อะนะ)
ปีหน้าไม่รู้ว่าจะมีอย่างนี้อีกรึเปล่า
แต่ก็ขอบคุน....ทุกคนสำหรับความพยายามและการ์ดอันทรงคุณค่า
แบบ.....เสร่อดีนะ เราชอบ..
เอ่อะ -*- ว่าแต่ตอนนี้การ์ดเราอยุ่ที่ใครอะ??
งานต่างๆที่ผ่านมาด้วยกัน*
พูดได้คำเดียว ว่า สนุกมากๆอะ
ไม่อยากให้ผ่านไปเรวขนาดนี้เลย
อยากจะเปนอย่างนี้ไปนานๆ
นิติกรรม ..... รู้สึกโชคดีที่ เลือกเซคไมทัน
แต่ก็ต้องรอดูคะแนนไปก่อน
แต่ข้อห้า มิสเตอร์เคเค
ฝากบอก มิสเตอร์พีพี ด้วย...
ว่าทำไมต้องฟังเอมพีสามตอนคนขายมันบอกจะลดให้ด้วยฟะ??
ไม่งั้น ก็ตอบถูกธงไปละ
ห่ารากกกกกกกกกกก.....
เหนื่อยวุ้ยยย
คิดถึง 49016xxxxx มากๆนะ
(ก็หมายถึงทุกคนน่ะแหละ)
คิดถึง SHC*6/7 มากนะ
สามช่า หกเหลี่ยม 11เหนี่ยม*
แพรกิ๊ก*
ช่วยกูได้ตลอดอะพวกมึง
รู้สึกว่ามึงอยุ่ไม่ห่างจากกุเลย
ขอบคุนมึงสำหรับทุกอย่าง..
แล้วเจอกันนะ
จบจบๆๆๆ เหนื่อยละ
สัญญา คือ การรักษาสัญญา*
ประมวลจากคอมเม้นท์*
กูอยากจะบอกว่า แต่ละคนได้พูดถึง...
คำพูดของเรา ว่าตกลงจิงหรือเล่น
เอาจิงปะ... กูอยากจะบอกพวกมึง
แต่กูก็ไม่รูว่าพวกมึงจะเชื่อกุรึเปล่า
ว่าใจจริงของกุและ เป็นคนไม่มีอะไร
แต่ปากร้ายไปหน่อยก็เท่านั้นเอง
เวลากัดหรือจิกไรเงี้ย ก็นึกสนุกทั้งนั้น
ไม่ได้นึกว่า อยากกัดให้เพื่อนเจ็บไรเงี้ย
ถึงบางครั้ง ก็อดไม่ได้จิงๆ
แต่ปีหน้ากูขอแก้ตัวใหม่...
ปีนี้พวกมึงคงสับสนกับกุเปนอันมาก
ปีหน้า กุจะ ...บอกเลย ว่ากุจิงหรือกุเล่น..
โอเคปะ..
แต่กุอยากให้พวกมึงคิดไว้ก่อนไม่ว่ากุพุดอะไร
ให้คิดว่าเล่นไว้ก่อน
แล้วค่อยมาถามกุทีหลังได้ปะว่ากุจิงหรือเล่นนะ
เพราะกุก้อไม่รู้ว่าพวกมึงคิดไรในใจยังไง
ซึ่ง.... อันนี้กุอ่านใจคนไม่ออกอะ เข้าใจหน่อยนะ
รักพวกมึงทุกคนอะ
1月27日 T_T"และแล้ว โอกาสวาระดี ก็กลับย้อนคืนมาอีกครั้ง
อะนั่นคือ "มือถือหาย" อีกแล้ว ค่ะ T_T
ช่างเป็นอะไรที๋ซวยจิงๆ
มือถือหาย
เป็นคำนิยามที่แค่ได้ยินก็เสียวสันหลังไปถึงไหนๆๆๆ
ไม่คิดเลยว่าจะต้องกลับมาประสบพอเจอกับคำนี้อีกครั้ง
หลังจากไม่ได้หายมานานถึงสามปี(เกือบ)เต็ม
มันตามมาหลอกหลอนเราแล้ววววว
แวบแรกที่รู้ว่ามือถือหาย
ไม่มีความตื่นเต้นเกิดขึ้นเลยให้ตาย
มีแต่สิ่งหนึ่งที่เรียกว่า "ความเคยชิน"
ที่มีนเกิดขึ้น
สิ่งที่รู้ตอนนั้น คือ ต้องทำยังไงบ้าง
เป็นช้อตๆๆๆๆ
เหมือนเป็นเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นมาละ
แล้ว มันก็เหมือนเป็นบทเรียน
เป็นบทเรียนที่เกิดขึ้นซ้ำๆ จนเหมือนว่า
จะท่องได้อยุ่ละ....ว่าต้องทำไงต่อไป
แล้วความเชื่อใจไว้ใจของพ่อล่ะ??
มันจะหลงเหลืออยุ่บ้างรึเปล่า??
ช่วงนี้เลยหนีออกจากบ้าน
หนีออกจากโต๊ะ หนีๆๆๆๆๆ
ปันหาคือ เงินก็ไม่มีแล้วจะหนีไปยังไง
คนเราก็ต้องกินต้องอยุ่กันบ้าง
แล้วที่เสียดายคือรูปในมือุถือที่เพียรุถ่ายมา
แม้จะเอามาใช้แค่สองอาทิตย์
แต่รูปในนั้นก็มีตั้ง 250 รูป
เสียดายย
ก็ขอยก..."ท่านอิ๊ก" ให้เป็นที่บูชากันต่อไป
เนื่องจากมันเนี่ยแหละทำให้เราลืมมือถือ...
จะโทษมันก็ไม่ได้ แต่จะไม่โทษมันก็ไม่ได้อีก...
เฮ้อ.....................
ยัง
ยังไม่จบแค่นั้น
เรื่องซวยยังคงไม่จบแค่นั้น
วันก่อนมอเตอร์ไซค์เกิดอาการไม่รักดี
ด้วยสาเหตุอะไรไม่อยากระบุ
ต้องไปซ่อมอีก .....
อะไรจะซวยยยขนาดนี้วะ???
เอาเหอะ
เพื่อนๆช่วงนี้แนนคงหายหน้าหายตาไปหน่อย
เนื่องจากติดต่อใครไม่ได้ เจอกันก็ทักกันบ้างนะ
พยายามติดต่อแนนหน่อยละกัน
ไม่ว่าจะวิธีไหน.....
สุดท้ายนี้ .... ขอหนีจากทุกสิ่งง.....
จงเป็นสุขเป็นสุข
"อดทนเวลาที่ฝนพรำอย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห้นถึงความแตกต่าง"
แล้วฝนทำไมมันพรำนานจัง???
PS.friends alway be friends.
ขอมอบเพลงนี้ให้กับ...
12月30日 Merryx'mas and HNYMerry X'mas and Happy New Year
ปีนี้ คริสมาสช่างทรมานใจ เพราะมีสอบ
อดไปฉลองที่ไหนเลย ต้องมานั่งอ่านหนังสืออะ
มีฉลองนิดๆหน่อยก่อนสอบ โดยพี่กบบี้
เกมวัดดวง (หาเรื่องเสียตัง)
และของขวัญที่เอามาจับฉลาก(ของแนน)
เป็นที่รู้ๆกัน มันเป็นเบอร์อันตราย ใครได้ไป
ซวยโคดดดดดดดดดด...........
ใครได้ไปล่ะ เกดไง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
(อย่าลืมเตือน กูพามึงไปแว๊นหนึ่งวัน)
ในที่สุดเวลาสอบก็ผ่านพ้นไปจนได้
กลับมาบ้าน มาเยี่ยมครอบครัว
หน้าหนาวแรกที่ธรรมศาสตร์ หนาวได้ใจมาก
กลับมาจากอ่านหนังสือประมาน ห้าทุ่มทุกคืน
แว๊นกลับมาจากหอเล็ก .......ขาดเสือ้หนาว เหมือนขาดใจ
ทำไมมันถึงหนาวได้ขนาดนี้ แต่ก็มีลางบอกตะหงิดๆว่า
หนาวไม่เกินอาทิตย์หรอก
อะ ... ให้อาทิตย์กว่าอะ
แล้วมันก็หายหนาวจนได้
หรือว่าเข้ากรุงเทพแล้วมันไม่หนาวแล้วว้า...
อะกลับมาๆ คิดถึงกรุง สุดทน
ขวัญโทรมาชวนไปดูหนัง...
อะไปสิ พลาดเป็นกะเค้าที่ไหนล่ะ?
เงินไม่มีกูสู้ตาย....
 ไปดูไรล่ะ ก็ไปสายหนิ ไม่มีสิดเลือกหนิ ใช่สิ ชั้นมันผิดหนิ
แต่ทำไมต้องดูแสบสนิทด้วยอะ......
(ก้อกูอยากดูฮอลิเดย์ หนิ)
อะ ไปก็ไป ไม่ให้เสียเที่ยว...
เป็นหนังไทยที่ดีนะ เมื่อเทียบกับหนังที่ตลกทั่วไปทำ
เทียบแล้ว ก็ให้ 8/10 ถ้าเทียบกับหนังตลกนะ....
หนังตลกทั่วไป...ให้ไม่เกิน5อะ...
แต่ไอคนข้างๆกูอะดิ ขำขี้แตก ตัวงอ เก้าอี้โยก
กูได้แต่หัวเราะหึหึ.... ขำมากไปมั๊ย ไอซอง กับ ไอพี่ตั๋ง...
และก็ไปถ่ายรูปติ๊กเกอร์กัน ไอคนถ่าย หนิหน้าตีนได้อีก
301206*
และแล้ววันนี้....แฟมิลี่ไทม์
พ่อแม่อยากดูหนัง อะเรื่องไรอีกอะ...
แสบสนิทไง....วู้ว ให้มันได้งี้ดิ...
ไปสิไป
เกิดมวยนิดหน่อยระหว่าง ไปดู เป็นเรื่องปกติของที่บ้านอยุ่ละ
วันไหนเงียบครอบครัวนีจะผิดปกติเหอะ...
รักกันไม่เกินสองอาทิตย์..กัดกัน...
แสบสนิทรอบสอง มันก็คงความเป็นแสบสนิทเหมือนเดิม
จะหวังอะไรจากมันอีกอะ??
(ได้ข่าวว่าทะลุร้อยล้านแล้วหนิ)
หนูที่บ้านตอนนี้กำลังน่ารักเลย ...
ลูกสามตัว ตัวเท่าพ่อแม่มันละ
พ่อมันก็ขยันกินกับนอนซะจิง
กลัวท้องมันจะแตกตายอะ.....
พ่อมันชือลาเต้ แม่ชื่อฮัสกี้
ลูกชื่อไรดี ... 3 ตัว
ช่วยตั้งกันหน่อยนะ
ตัวแรกได้ ละ ชือ่บ้องแบ๊ว
อีกสองตัวอะ...ชื่อไรดี??
HAPPY NEW YEAR 2oo7.
ปีใหม่ ขอให้มีความสุขมากๆนะ
เริ่มต้นชีวิตใหม่กันเถอะ
มาเปลี่ยนแปลงตัวเองกันเถอะนะ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
คิดถึง SHC *68
คิดถึง LAW TU*49
มีความสุขมากๆนะ
•°o.O ผ่านลมหนาว จะกี่คราวก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีใครให้ใจอุ่น
อยากจะหา คนที่ทำให้ใจสมดุลย์ แต่ไม่เคยสมหวังสักที ใกล้หน้าหนาวทุกครั้ง ไม่มีคนคอยคิดถึง อยากมีใครให้รักให้ซึ้ง เหมือนคนอื่นเขา ใกล้หน้าหนาวทุกครั้ง คล้ายฤดูกาลยิ่งเหงา ต้องทนหนาวกับใจที่เหงา คนเดียวอย่างเดิม ลมหนาวมาเมื่อใด ใจฉันคงยิ่งเหงา คืนวันที่มันเหน็บหนาว ไม่รู้จะทนได้นานเท่าไร ลมหนาวมาเมื่อใด กลัวฉันกลัวขาดใจ เพราะหัวใจ ที่มันอ่อนไหว ไม่เคยได้รักจากใคร เสียที O.o°• 12月17日 tist*ฉันขอแค่ฝันเท่านั้นเองไม่มากมาย
ขอฝันได้ไหมต้องจ่ายตังค์หรือเปล่า
ไม่ต้องมารักไม่ต้องมีเรื่องราว แค่นี้ให้ได้หรือเปล่าให้รักเธอ
ก็ไม่มีอะไรดีไม่ดีพอสักอย่าง อย่างฉันนั้นคงยังห่าง ห่างไกลชีวิตเธอ
แต่เธอเป็นความจริงใจฉันจริงใจเสมอ ไม่ต้องการใจของเธอ ปล่อยให้ฉันได้รักเธอก็พอ
ขอบอกว่าฉันไม่ผิดหวัง เพราะมันไม่มีอะไรให้หวังเลยสักอัน ความสุขของฉันมีเท่านี้ ได้มองใครๆก็พอไม่ขอใกล้กัน อย่าห่วงเลย ไม่เห็นเธอต้องเกรงใจ
ที่ฉันนั้นคอยห่วงใย ดูแลเธอมานาน
มันผิดเหรอ เมื่อฉันเองก็เต็มใจ ทุกอย่างที่ทำให้ไป จะคืนกลับมาไหมไม่สำคัญ
ได้ไหม ฉันทำได้ไหม แค่อยากทำไห้เธอ ไม่มีเหตุผลที่ยากๆให้หนักใจ มีเพียงเหตุผลที่ง่ายๆถ้าอยากฟัง
มันเป็นเหตุผลข้อเดียวของทุกอย่าง รักเธอหมดใจ
ไม่ต้องรู้ ว่าฉันทำไปทำไม
ไม่เห็นจะต้องใส่ใจ แค่รับไปก็พอ
ไม่เคยคิด ว่ารบกวนเลยสักครั้ง ที่ทำให้เธอทุกอย่าง ไม่เคยตั้งความหวังหรือเฝ้ารอ?? 12月10日 นิติสัมพันธ์นิติสัมพันธ์ จบไปแล้วอะ
ทำไมมันผ่านไปเร็วอย่างเนี้ยอะ
ตอนแรกยังนึกๆอยุ่เลย ว่าเตรียมงานกันอยุ่
ตอนนี้มันจบไปแล้วอะ
บัดดี้นิติน่ารักกว่าที่หวัง
นิสัยน่ารักมากๆ
ชื่อ ณัฐ
ตอนแรกก้อไม่คอ่ยกล้าคุย
แต่จุฬาน่ารักทุกคนเลยอะ
นิสัยดีกันมากๆ
ไม่เห็นโหดเหมือนธรรมศาสตร์เลยอะ
ระหว่างวัน ก็สันเต้นแข่งกันทั้งวัน
เห็นและเหนื่อย
ไม่ได้แค่เห็น แต่ต้องเต้นด้วยสิเนี่ย
เหนื่อยแทบขาดใจ
แต่ก็ออกมาดีอะ
พอจบกีฬา ก็ถึงเวลาปั่นจั๊ก
ตอนแรกก็แบ่งกลุ่มดีอยุ่หรอก
แต่ไปๆมาๆ ก็ปนกันไปหมดอะ
เห็นละเหนื่อย
แต่ระหว่างทางก็เจอเพื่อนๆมากๆมาย
น่ารักดี
แล้วก็ไปกินข้าวกัน
ข้าวคนโคดเยอะ ไม่รู้หิวไรกันมา
ไม่อยากแย่งจุฬากินเลยไปกินปาร์ค
แล้วก็เข้ามาดูการแสสดงต่อ
สนุกดี
แต่ละชุดแบบว่า
ฮ๋าๆๆๆๆ
พอดูการแสดงงจบก็มีจุดไฟเย็น
และก็มีจุดพลุ แบบพู่ๆๆ
ไรซักอย่างไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร
แล้วก็ส่งจุฬาขึ้นรถกลับบ้านไป
แล้วก็กลับหอมานอนต่อออออ คร่อก
ตื่นมาอีกที อดไปสัมภาษ สตาฟ กีฬามหาลัยโลกเลยเซ็ง
ก็กว่าจะได้กลับบ้านก็ประมานบ่ายสามละ
เฮ้อ
กลับมาอ่านหนังสือต่อดีกว่า
ตั้งต้นใหม่
ควรรจะอ่านหนังสือให้มากกว่านี้อะ เหอะๆ
ดวงใจชั้นรักเธอ รู้ไว้ดวงใจชั้นรักเทอ
เก๋าๆ กันนะนีท อย่าลืมนะ
คิดถึงนีทน้า
12月4日 @Homeตอนนี้กลับมาบ้านละ
วันนี้ไปกินโต๊ะจีนมา...อร่อยจัง
เมนูยังคงเดิม .. อร่อยเหมือนเดิม
และเม่อไหร่กูจะผอมอะ..??
เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ เพราะคำตอบ คง...อีกนาน
เคยมั๊ยวะ?
ไม่อยากให้ถึงกลางคืน.. รู้สึกไม่อยากนอน
ไม่อยากไปไหน ...อยากหาอะไรทำ...
มันเพราะอะไรกัน??
แล้วพอตอนกลางวันก็อยากจะนอนๆๆ อย่างเดียว
ไม่อยากจะทำอะไร ...
ตอนนี้ก็เริ่มจะไม่สบาย
จิงๆก็เรื้อรังมาตั้งแต่ไปวิ่งวันนั้นละ
รำคานตัวเองจิง*
วันหยุดยาว*
คราวนี้จะทำไรอะ ..
จะอ่านหนังสือหรอ?..
หยิบนิติกรรมกลับมาบ้านนะ แต่ยังไม่ได้แตะเลย*
จะกิน__*
บางครั้งก็เกิดความรู้สึกไม่อยากกิน
แปลกใจตัวเองเหมือนกัน
เหมือนจะหลอกตัวเองว่าไม่อยากกิน
จิงๆอยากกินจะตายอย่ละ...
อยากจะผอม.. แต่คงยาก..
อยากจะเปนคนดี...อันนี้ก้อยากเกินไป
อยากจะเปลี่ยนแปลง..พยายามอยุ่
ว่าแต่จะเปลี่ยนอะไรดีล่ะ...ทุกอย่างเลยดีมั๊ย?
บางครั้ง...ก็มีความรู้สึกอยากอยุ่กับตัวเอง
(อย่างที่แกบอกเล็ก)
อยากจะหนีไปไกลๆ นั่งอยุ่คนเดียวนานๆ
ไม่ต้องสนใจใคร....
ไม่ต้องพูดกับใคร....
อยากจะนั่งพูดกับตัวเอง....
(เค้าจะหาว่าบ้ารึเปล่า)...
อยากไปทะเล...ใครพาไปทีดิ..
ทะเล ทะเล... สอบเสร็จคราวนี้..
จะไป จะไป จะไป.....
เพื่อน*
บางครั้งเราก็เหงาว่ะ
และต้องการคนเข้าใจเราบ้าง
ไม่ใช่ว่าสนุกกับเราไปวันๆเท่านั้นเอง
บางครั้งก็อยากจะย้อนอะไรๆกลับไป
อยากแก้ไขอะไรบางอย่าง
อยากจะรักษาอะไรดีดีไว้
เหมือนเดินอยุ่คนเดียว...
บางครั้งที่เราต้องเดินอยุ่คนเดียว
เราก็เพิ่งจะรู้สึกจิงๆว่าเราอยุ่คนเดียว
การที่ต้องอยุ่คนเดียวมันเหงาจิงๆนะ
ถึงจะเพื่อนมากมาย
แต่เหมือนอยุ่แค่รอบตัวอะ
ขอบคุนเพื่อนๆที่แสนดี
ที่ดีกับเรามากมายอะ
เราไม่ได้คิดไรละ...
นอยแป๊ปๆ ก็หายอะ
ไม่เดือดร้อนใครนะ
ใกล้สอบอีกแล้วสิ*
ทำไมมันเร็วจัง
ยังไม่เตรียมตัวเลย
สิ่งดีสำหรับการใกล้สอบ
มีอยุ่อย่างเดียว...กุรุ้คนเดียว จบ!
อยากดูพระอาทิตย์ขึ้นที่มธ...ฮ่าๆๆๆ
ใครตื่นเปนเพื่อนกุหน่อยเหอะ.....น่านะ...
ถ้าเปนใครคนนั้นได้ก็ยิ่งดีเลย...........555
อย่ามาถามกูนะว่าใครคนนั้นใคร
เพราะกุจะไม่บอกมึงหรอก...55
จบไปอีกวัน ที่ไม่ได้ทำอะไร
จะต้องเขียนไดอารี 113 แล้วสิ
จะอ่านหนังสือด้วย
จะ.....................
จะ.................
จะ............
จะ........
จะ.....
จะ...
จะ..
จะเอา จะเอา จะเอา วู้ว...~
เกิดเป็นคนธรรมดา ไม่เคยคิดหารักจากใคร
อยู่ลำพังเดียวดายไม่เป็นไร
แต่ว่าคนธรรมดา อย่างตัวฉันต้องเปลี่ยนไป เกิดพลาดพลั้งยื่นดวงใจไปให้เธอ
อยากจะมีความทรงจำ จากความเจ็บช้ำก็ยังดี ก็เพราะมันคือวิธี จดจำภาพเธอไปแสนนาน ปล่อยให้เธอหลอกหลอนใจ เก็บเอาไปฝันจนมันติดตา ไม่ทำให้ลืมเธอ แต่เธอดูเย็นชาคนธรรมดาเริ่มอ่อนใจ เกิดความทุกข์ขึ้นทันใดเมื่อได้ใกล้ชิดเธอ แต่ว่าคนธรรมดาในเวลานี้จำต้องเอ่ย จำต้องเผยความในใจให้เธอรู้ 11月20日 ว่างตอนนี้แอบแว่บไปอยุ่ห้องวิว
ไม่รู้จะทำไร ตอนแรกมาทำการบ้านไทย
แล้วพรุ่งนี้ก็จะได้กลับบ้านแล้ววว
รู้สึกอยุ่นี่ใช้เงินเกินตัวยังไงไม่รู้
วันเสาร์ไปขายสมุด
การได้เงินมาแต่ละบาทนีร่มันยากเย็นจริงๆเลย
แต่ก็ต้องสู้เพื่อโต๊ะต่อไป
เมื่อสองวันก่อนตั้งโปรแกรมลดความอ้วนไว้
วันแรกโคดเคร่งครัด
เดินไม่ตรงทางเลย
หน้ามิดตามัวตลอดเวลา
แต่พอวันที่สองเสือกมีคนชวนไปฟิว
เลยออกจากสูตร ด้วยเคเอฟซีชุดใหญ่หนึ่งชุด
พุงแทบแตก
ตอนนี้ขนาดไม่กินอะไรพุงก้อใหญ่เอาใหญ่เ ออา
ทำไงดีวะ
กับพุงก้อนนี้
แต่ตอนนี้เพื่อนๆก็เริ่มมีพุงตามๆกันมาละนะ
แนนเป็นคนนำเทรนด์มาเองเลย
ตอนนี้ ไม่ว่าสาวเล็กสาวใหญ่ พุงก้อห้อย ชี้หน้ากันไปชี้หน้ากันมา
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
เด๋วจะไปอ่านหนังสือละ
11月4日 precamp-dreamworldพรีแค๊มก็ผ่านไปด้วยดี
ตอนแรกก็กกะว่าจะทำแค่สมุดกระจก แล้วก็จากไป
แต่ก็มาเต้นสันซะหน่อยยยย..เอาซะหน่อย
เอาซะหอบ.....เอาซะเดี้ยง...
น้องๆก็น่ารักกันดี ปีนี้มีแปลกๆเยอะเลย
ฮ่าๆ แต่ก้อขอให้ติดทุกคนเลยนะค้า
เจอน้องน่ารักๆ ตั้งหลายคนแน่ะ(หรอ)
แล้วก็ไปดรีมเวิลด์กัน
ไอคนที่เห็นว่าหน้า..แบบประมานว่าเก่งทุกอย่าง
ก็ต้องมาสยบกับเฮอริเคนและเครื่องเล่นหมุนๆอีกหลายอย่าง
โคดตลกเลย
แข่งกันอ้วกอะ ไม่เคยเหนเหอะ
ได้ไปถ่ายรุปด้วย
รูปเยอะแยะเลยฮ่าๆ
   
ไปลอยกระทงมธ.กันเถอะ คิดถึงเพื่อนๆจัง เจอกันเปิดเทอมน้า *กุแปลกไปป่าววะ?? *ไอเว็บลงรูปนี้ตลกชิบเลย 10月23日 แวร์ อิส สิท?สอบเสร็จแล้ว
ว่างแล้วเห๊อะ
ไม่ต้องสอบแล้วววววว
แพ่งแม่งงง
สิทธิก็ไม่ออก ตื่นขึ้นมาเขียนทุกเช้าเลยอ่า
เซ็งชิบ
ช่างมันเหอะ ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว
นุ่นเป็นไรไม่รู้ อยากได้หนูมากมาย
พ่อก็ตามใจ
โดนแม่ขู่ไม่เข้าบ้าน
พ่อก็เลยบอกว่า
"จะไม่เข้าก็ตามใจ ช่างเทอ"
แม่ก็เลยเข้าบ้านมาจนได้
หนูน่ารัก ชื่อบุญถม กับ บุญถืด....
แต่ตัวเล็กกัดเจ็บชิบ.....สาดดดด
แม่งกัดกูทำไม๊
เจอเพื่อนๆ พรีแค๊มนะ
ใคร อยากไปไหนลากกูไปเปนเพื่อนได้นะ
อยากไปทะเลโว้ยย
คิดถึงเพื่อนๆ
เห็ดทับจก กีฬาสี 9 เจอกันน้า
10月14日 =ชีวิตมหาลัย....กรู๊ววว สอบปลายภาคครั้งแรก
ก็ทรมาน ดีแฮะ...แบบมีแต่...อ่านหนังสืออย่างรุนแรง
หอป๋วยเป็นบ้านหลังที่สามไปซะแล้ว
อ่านหนังสือจนหอป๋วยไล่ทุกวันเลย(5ทุ่ม)
นอนก็เช้า ตื่นก็สาย ไปสอบก็แทบจะหลับในห้องอยุ่ละ
สอบไปห้าวิชาแล้ววว อีกวิชาเดียวเอง
ก็ LA100 แพ่ง หลักทั่วไป....
เหลือเวลาอ่านอีก 7 วัน
วันนี้ผ่านไปหนึ่งวันละ ไม่ได้ทำไรเลย......
นอน ชดเชย ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ( เล็กบอกว่างั้น)
ตอนนี้ได้มีโอกาสแวะไปกินโรงกลางบ้าง
หลังจากไม่ได้ไปมานานแสนนาน
เพิ่งจะรู้ว่ามันมีขุมทรัพย์อยู่.......
นั่นก็คือ...น้ำตาลสด ที่กินเมื่อไหร่ก็เคลิ้มเมื่อนั้น
(มิน่าล่ะ หุ่นกูถึงเป็นงี้)
แม่ง หอม หวาน โอ๊ยยย คิดถึงง....
ธรรมศาสตร์นี่น้ำท่วม บ่อยจังนะ...
แต่ระบบระบายน้ำนี่เป็นเยี่ยม.....
เหอะ -*-...
จบดีกว่า ไปอ่านหนังสือ ดีกว่า
pS*
รักเพื่อนๆ เห็ดทับจกน้า
สอบเสร็จเจอกัน
รักเพื่อนมธ....
รักนีท....55+
ตั้งใจสอบ
|
|
|
